Coaching is…

Η μαγευτική «τέχνη της αλλαγής». Η φράση αυτή του Curly Martin, περιγράφει κατά την γνώμη μου, με τον καλύτερο και συνοπτικότερο τρόπο το τι είναι coaching.

Ξεκινώντας από το σήμερα, ο Coachee, αποκτά γνώση του εαυτού του, του πλαισίου στο οποίο κινείται, την θέση του μέσα σε αυτό και ορίζει τους στόχους του για το αύριο περιγράφοντας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την θετική αλλαγή που επιθυμεί. Αναγνωρίζει και αξιοποιεί τις θετικές εμπειρίες, γνώσεις & αξίες του παρελθόντος, ενώ αντιμετωπίζει τα εμπόδια που δημιουργούν ανασχέσεις στην πρόοδο του. Σε συνεργασία και «συμμαχία» με τον coach, δεσμεύεται ώστε να προσπαθήσει να πραγματοποιήσει τις αναγκαίες δράσεις για να πετύχει τους στόχους του.

Από την μεριά του ο Coach, αξιοποιώντας μοντέλα και εργαλεία που εστιάζουν στην λύση που ο ίδιος ο πελάτης επιθυμεί και βλέποντας πάντα το άτομο ως σύνολο (ολιστικά), τον βοηθά να αποκτήσει αυτογνωσία , να σχεδιάσει και να «περπατήσει» τα βήματα που θα τον οδηγήσουν σε αυτή την αλλαγή.

Τα εργαλεία που αξιοποιούνται σε αυτή την σχέση μεταξύ Coach & Coachee, έχουν στοιχεία δανεισμένα από τις ανθρωπιστικές επιστήμες και κατά βάση από την ψυχολογία & την ψυχαναλυτική. Στοιχεία όπως ο «ελεύθερος συνειρμός» της ψυχοδυναμικής ψυχαναλυτικής μεθόδου, η ανάλυση περί προσωπικότητας της συμπεριφορικής ψυχολογίας, η αξιοποίηση των θετικών χαρακτηριστικών του ανθρώπου από την ανθρωπιστική ψυχολογία στο επίκεντρο της οποίας βρίσκεται η προσέγγιση της θετικής ψυχολογίας, συντίθενται και διαμορφώνουν εν μέρη, το πλαίσιο μέσα στο οποίο κινούνται τα coaching εργαλεία που έχει στην διάθεση του ο σημερινός coach.

Για τον coach, δεν υπάρχουν αρνητικά συναισθήματα. Κάθε συναίσθημα, έχει την δύναμη να μας βοηθήσει να αυξήσουμε τις ικανότητες μας, αρκεί να αξιοποιηθεί με τον κατάλληλο τρόπο στο κατάλληλο περιβάλλον. Ο φόβος για παράδειγμα, ιδωμένος σε διαφορετικά πλαίσια μπορεί να αποδειχθεί είτε εμπόδιο για την πρόοδο, είτε εργαλείο επιβίωσης. Το coaching λοιπόν, δίνοντας έμφαση στην θετική πλευρά των συναισθημάτων, προσπαθεί να διαμορφώσει ένα όραμα, έναν θετικό μακρόπνοο στόχο για τον coachee. Με κέντρο τις λύσεις και όχι τα προβλήματα, περιγράφονται και ελεύθερα ορίζονται από τον coachee, η αλλαγή, η επιτυχία και τελικά η ευτυχία.

Βασική προϋπόθεση για αυτή την ελεύθερη επιλογή, είναι η μη ύπαρξη ψυχολογικών «εμποδίων» σε βαθμό που να μπορούν να κλειδώνουν, να εμποδίζουν την πορεία προόδου των συμμετεχόντων σε μια coaching σχέση. Το coaching δηλαδή, αφορά ανθρώπους που είναι «υγιείς» και δεν χρίζουν ψυχοθεραπευτικής υποστήριξης. Ενώ λοιπόν η ψυχοθεραπεία στοχεύει στο να αποκαταστήσει την ομαλή λειτουργία του εαυτού, το coaching θεωρεί ως δεδομένο το παραπάνω και σκοπεύει στην μεγαλύτερη δυνατή βελτίωση των επιδόσεων του ατόμου. Με λίγα λόγια «το coaching ξεκινά, εκεί που η ψυχοθεραπεία τελειώνει».

Το ταξίδι αυτό λοιπόν του coaching από το παρελθόν στο μέλλον, τα κεντρικά του χαρακτηριστικά, η εστίαση στην λύση, στην θετικότητα, στην αλλαγή, στην δράση, η αξιοποίηση της βαθιάς αυτογνωσίας, μα πάνω απ’ όλα τα στοιχεία που διαμορφώνουν έναν «καλό» coach (αυθεντικότητα, αποδοχή του διαφορετικού, πίστη στον άνθρωπο, ταπεινότητα, συνέπεια, κ.α.) αποτελούν μία προσωπική πρόκληση για κάθε Coach, την οποία καλείται όχι μόνο να αποδεχτεί, αλλά και να αξιοποιήσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.